To, co przemija i co nie przemija

    Jestem niestety

             istotą urodzoną, 

   a więc i umrę -

             lecz póki tutaj żyję,

   Niech choć szczęśliwy będę!

       

    To są rzeczy maleńkie. 

   Lecz jakże czarują 

   swą wonią! 

   Niby róże w ogrodzie. 

   Niby fiołki w koszyku. 
        

    Życie człowieka 

       tak krótkie jest niestety,

           jak zwiewna rosa 

  Na świecie naszym

     najbardziej jest okrutne

          lat i miesięcy 

              stopniowe upływanie 

  Jak barwy kwiatów 

  mijają bezpowrotnie 

  tak nasze życie 

  upływa nadaremno

  i trzeba na to patrzeć. 

  Z serca zapłacz po mnie,

  spokojnie. I powiedz jakieś 

  dobre słowo - kiedy mnie

  już nie będzie.  

  

    

   Zdjęcia nazumi13. 

     Dawne wiersze japońskie przełożył 

     Wiesław Kotański. 

     Greckie epigramaty (kolor niebieski) 

     - Zygmunt Kubiak.