Cień

Jestem cieniem 

nie można mnie schwytać 

ani przede mną uciec 

rosnę przez chwilę i zanikam

kładę się i powstaję 

rozpadając na wiele cieni

odbijam się w szybie 

tonę w wodzie 

rozpraszam w kurzu 

kto bardziej nie istnieje niż ja

rozdarty przez gałęzie drzew

przymarzły do ziemi 

rozmyty w deszczu

w zmierzchu i wietrze 

znajduję ukojenie 

i wszystko jest cieniem 

tego cienia 

miłość lęk i marzenie 

samotność nawet 

tylko umiera naprawdę 

cień poety