Którejś nocy
Zdjęcie nazumi13
Próbując przedostać się przez plątaninę myśli do esencji tego zmierzchu przymknąłem oczy, a z moich ust nie padło żadne słowo. Milczeliśmy oboje.
Północ rzekła do Zmierzchu:
- Kiedy ciebie nie ma, ja zawsze jestem.
"Niech będzie pochwalona noc
I wieczny sen bez końca.
Zwiędliśmy pośród długich trosk
I pośród dni gorąca..."
(Novalis)
Może zaświta sen, w którym wróci do mnie. Ale co potem mi się przyśni?
Nastrojowe i piękne. Ja lubię zmrok, byle nie bez końca, najwieksze ryby złowiłem po ciemku, w rzeczywistosci i w przenośni. Fizyka twierdzi, że najszybsze jest światło, ale gdziekolwiek doleci ciemność już tam jest.
OdpowiedzUsuńW mieście nie poznamy prawdziwej ciemności. Wszędzie gdzieś w pobliżu widzimy światła.
OdpowiedzUsuńGdzieś na wsi, szczególnie wsród drzew czai się prawdziwa ciemność, nie wiesz czy jest tam może jakiś duch lub człowiek. Czujemy się trochę jak we śnie i chętnie wracamy do znanego nam świata i światła.
Gdy pozostaniemy w takiej ciemności wiejskiej czy leśnej, dostatecznie długo ( mnie wystarczy 10 - 15 min), to zauważymy, że nie jest ona aż tak ciemna. Wzrok się przyzwyczaja i nawet w największej wydawało by się ciemności, potrafi zobaczyć wiele. Do tego nasz węch nagle zaczyna pracować wydajniej. A po kilku godzinach czujemy się jak u siebie i nie umaka nam już wiele z tego co się dzieje w otoczeniu.
UsuńNigdy tego nie zauwazylam. A juz na pewno nie jak bylam mala i szlam po ciemku i statalam sie jak najmniej patrzec, zeby nie zobaczyc cos strasznego, a jak najszybciej isc.
OdpowiedzUsuń