Ufność

                                                           zdjęcie ze strony internetowej

 

 

            -   Przychodzimy na świat z ufnością, żeby opuścić 

go w rozpaczy i samotności.  - powiedziała Pani Ogawa. 

Trauma narodzin ma jeszcze jakiś sens, ale jaki sens

może mieć trauma umierania? -  

       - Nie wiem. -

       - Chyba nie wierzysz w te opowiastki o tym, że po

śmierci możesz zostać jeżem, albo kotem, albo, że ktoś

czeka na ciebie w raju, gdzie spotkasz swych najbliższych? 

       - Człowiek chwyta się nadziei. -

       - To chyba Kafka napisał: "Wiara jest jak gilotyna. 

Taka lekka i taka ciężka..." -

       -  Albo: "Taka ciężka i taka lekka..." Nadziei towarzyszy zawsze Ogawa. - zażartowałem.

       -  Tonący chwyta się brzytwy, a strachliwy zabobonu. -  

       -  Wielu ludzi trzyma przy życiu jedynie lęk przed

nieistnieniem, a innych czasem ciekawość życia.  Spójrz

na tego malutkiego kotka, jak maszeruje w daleki świat...

Jeszcze innych tylko przyzwyczajenie.  Mało kto trzyma

się życia z obowiązku. - 

       - Ja o śmierci, a ty o kotku.  Dlaczego nie chcesz mi

powiedzieć prawdy?  Są trzy stany, poprzez które opisać

można każde istnienie: powstawanie, trwanie i zanikanie. 

Wyłaniamy się na chwilę z niebytu, a potem roztapiamy

w pustce.  Dodam jeszcze, że trwanie jest z tych trzech

najmniej realne.  I żaden bóg ani demon tego nie zmieni. 

Jaki sens ma wobec tego miłość do życia? -    

       Zasłuchałem się w muzykę wiatru, a tymczasem

Pani Ogawa znikła.  Wiatr wieje, a Pani Ogawy nie 

ma.  Jest tylko chłód zimowej nocy...Jestem jednak prawie 

pewien, że tu była, ale kiedy stąd odejdę, nikt już nie

będzie wiedział o jej istnieniu.