Z cywilizacji obrazkowej...

         Rocznice urodzin (i śmierci) mniej lub bardziej sławnych ludzi, nie tylko aktorów  i wykonawców muzyki pop, skłaniają do wyrażania nabożnej czci (albo czasem szyderstwa) w memach. Jest to chwila refleksji, czasem modlitwy, choć nie wszyscy ten entuzjazm podzielają, a pojawiające się w nich często sentencje mogą budzić mieszane uczucia. 

     Żyjemy w cywilizacji obrazkowej i nawet władcy tego świata komunikują się w ten sposób w sprawach wojny i pokoju, co bywa czasem zabawne, ale może być tragiczne w skutkach, jeśli dzieje się to kosztem dyplomacji i zdrowego rozsądku. Tak, czy owak, prawie wszystko robi się dla efektu medialnego, np. rozległe wybuchy i łuny na zdjęciach mają robić wrażenie, dlatego warto się o nie zatroszczyć. 

      Co wydaje się, a co nie jest zwykle zabawne - to zaślepienie ideologiczne (brak elementarnej orientacji w rzeczywistości), któremu często przeciwstawia się  jako reakcja inny rodzaj zaślepienia.  Nie znaczy to, że są one zawsze porównywalne, a argumenty równoważne, ale mają one w założeniu budzić emocje, nie refleksję. Na przykład uczucie narodowej dumy. Prezydent światowego  mocarstwa nazywa swoich "wrogów" dzikusami, chociaż ich cywilizacja liczy tysiące lat (a licząc skromniej wiele stuleci), a jego własny kraj, który miał ciekawą konstytucję, której deklaracji nie przestrzega, jedynie ćwiartkę tysiąclecia. Jest zdziwiony, że w uroczystościach żałobnych znienawidzonych podobno przez wszystkich przywódców tego kraju biorą udział trzy miliony ludzi. Mówi też z dumą, że jego ojczyzna dała wszystkim wolność, której strzeże, jakby nie przeszła przez okres niewolnictwa, a etnicznych Indian, którym odebrała  ziemię i którzy o tym pamiętają, nazywa komunistami. W obronie tej wolności państwo to od dziesiątek lat prowadzi i finansuje wiele okrutnych wojen na świecie, na których przeważnie się bogaci - a mówiąc dokładniej bogaci się w nim bogacą, a biedni biednieją. I jako jedyne w historii użyło broni nuklearnej.  

      Oczywiście uważa się często, od czasów kolonialnych, że dokonując podboju i zniewalając ludzi cywilizuje się ich i daje większą kulturę, a w rezerwatach i slumsach życie może być piękne. (Piękno to właściwość życia, która może przejawiać się w różnych okolicznościach, także w nędzy i zniewoleniu). No i przecież kultury się przenikają. Czy amerykańska broń nie ma uroczych nazw - Tomahawk i Skalp? 

       Są i inne argumenty tego rodzaju i jest ich wiele. Na przykład, że niewolnictwo nie byłoby możliwe bez interesu afrykańskich, czy innych kacyków, którzy w tym procederze brali udział i z którego czerpali zyski, albo, że zachodnia cywilizacja daje ludziom więcej osobistej wolności i demokracji niż jakakolwiek inna i niesie ze sobą rewolucję techniczną. 

    Pewien afrykański przywódca wyznał niedawno, że w Afryce nie potrafiono niczego nowoczesnego wyprodukować i wszystko to,  nawet najbardziej użyteczne wynalazki, pochodzi od białych. Nie znaczy to jego zdaniem, że postkolonialny wyzysk jest usprawiedliwiony i chce, aby zyski z wydobycia bogactw naturalnych nie wpadały w ręce zachodnich korporacji, a służyły potrzebom ludności jego kraju. Nie wiadomo jak długo pożyje...

     Istnieje ideologia zwycięzców i pokonanych, i uciskanych, którzy nie chcą się poddać. I tych, którzy w danej chwili są wprawdzie słabsi, ale mogą zmienić porządek świata. 

      Ideologia, taka lub inna - w tym miejscu jej nie oceniam -  jest fałszywą świadomością, czy jak się teraz często mówi - narracją, chociaż wspiera się czasem jakąś mniej lub bardziej dogłębną teorią i służy usprawiedliwieniu, czy zalegalizowaniu, albo zniszczeniu czegoś, co niekoniecznie jest dla wszystkich dobre. Nie znaczy to, że poza "narracją", uprzedzeniami i przesądami, hipokryzją i poczuciem iluzorycznej wyższości moralnej oraz cyniczną manipulacją (budzeniem lęku, cenzurą i zastraszaniem) nie istnieje prawda. I warto, nie ulegając złudzeniom, chociaż trochę zbliżyć się do niej, szukając obrazu rzeczywistości z różnych źródeł, zamiast dać się posłusznie prowadzić na rzeź, albo przyłączyć do oprawców. 

   Brzmi to z pozoru naiwnie i może wyglądać na moralizowanie, ale chodzi jedynie o to, aby nie dać się zwieść, bowiem tylko z pozoru historia nas nie dotyczy...