Piękno i smutek
Czemu to dzisiaj
w cudowny dzień wiosenny
zalany światłem,
jakby nie czuły ciszy
kwiaty opadać muszą...?
(Ki-no Tomonori,
Przekład W. Kotański)
Szukaj na tym blogu
Archiwum "Lunymigotliwej" począwszy od roku 2011, jest do wglądu na Dropbox pod linkiem: https://www.dropbox.com/sh/3qxxxesua7k7ug1/AAADUqyd5KLrcxUgHY3fgyApa?dl=0 Utwory z rozszerzeniem. html najlepiej pobrać na komputer i otworzyć w przeglądarce internetowej, bo Dropbox nie uznaje polskich znaków diakrytycznych i strasznie "krzaczy"..."Przechadzki samotnego marzyciela" (lunamigotlowa.blox) należały w ostatnim czasie swego istnienia do stu najchętniej czytanych blogów na Bloxie.
Dlaczego... Gdy przekwitają te panny młode...💧 Wszystkie są śliczne, ale kwiaty jabłoni to prawdziwe królowe piękna 🌸
OdpowiedzUsuńKwiaty opadają, gdy ich piękno nie jest już potrzebne, zastępują je owoce. Dotyczy to wszystkiego co przemija, niekoniecznie ostatecznie.
OdpowiedzUsuńKwiaty tworzą coś wspanialszego niż płatki - owoc. Nad tym bym się skupiła na miejscu Pana Tomonori. W tym aspekcie żal za płatkami jest bez sensu, nie uważasz, Nezumi?
OdpowiedzUsuń