Haiku z różnych pór roku

      Przypominam sobie dzisiaj utwory, 

które opublikowałem w innym miejscu. Było to

ze trzy lata temu. Ostatni z nich, choć ma formę

właściwą dla haiku, jest raczej epigramatem.

(Zamieszczam go na końcu). 

      ***

       Iskrzą się gwiazdy 

   a w trawach wciąż słychać

   muzykę świerszczy 

 

   Kot strzepnął łapkę

   ćma zraniona z bólu 

   mruży powieki 

 

   To babie lato

   nitki już postrzępiła   

   zła czarownica

   Te dwa pająki 

   walczą na śmierć i życie 

   - o moje życie!

   

   Gdy pokrzyk krzyczał

   wilcze zioła wyły już

   do cna księżyca

   Mgła pyta Cienia

   - Czemuś cieniu oniemiał?

   Dech jej zaparło 

   

   Tu leży autor

   życie go opuściło

   ale nie miłość

  

   

              To wspaniałe dzieło Utamaro jest 

                 pocieszeniem dla tych, którym moje 

                 niby- haiku sprawiły niejaki zawód.