Szlachetne zdrowie wypadło z kolejki

       Staram się zachować pogodę ducha, ale trudno o to czasem.
Moja mama była umówiona na wizytę z panią kardiolog, u której
leczyła się od wielu lat. Ale niestety kardiolog umarła i mama
wypadła z kolejki. Powiedziano jej, że  m o ż e   p r ó b o w a ć
zapisać się do kardiologa w listopadzie na czerwiec przyszłego roku.
(W praktyce oznacza to wielogodzinny, a czasem wielodniowy
stres). Mama jest poważnie chora, ma gwałtowne skoki ciśnienia,
a na prywatnego lekarza jej nie stać.
      Ja też wypadłem z kolejki do lekarza, który odwołał wizytę
i nie mogę wznowić z nim kontaktu, który jest mi niezbędny.
      Chciałem też dostać się do lekarza pierwszego kontaktu, bo
potrzebuję skierowań na badania i do innych lekarzy. Ale o siódmej
rano okazało się, że przyszedłem za późno. Przedtem innego dnia
przed siódmą dzwoniłem, żeby się zapisać, ale powiedziano mi, że
nie ma już numerków.  Tak więc choć każdego miesiąca
odprowadzam kilkaset złotych na pokrycie kosztów mojego
leczenia, w praktyce mi ono często nie przysługuje.
      Podobno w służbie zdrowia brakuje obecnie 65 tysięcy lekarzy.
Ale z ich dostępnością bywa też różnie. Kiedyś powiedziano mi przez
telefon, że numerków do lekarza za diabła nie ma. Osoba z rejestracji
prawie na mnie krzyczała (w ogóle są niezwykle aroganckie). A okazało
się, że do lekarza nie było pacjentów w ogóle i to przez długi czas
(ponad godzinę), więc w końcu wszedłem do gabinetu. Lekarz wyrzucił
mnie, ale ostatecznie dał się uprosić. (Jest mało prawdopodobne, aby
trzech pacjentów nie dotarło na umówioną wizytę).
     Próbowałem wyleczyć ząb, który zepsuł mi się pod mostem
(nie na Wiśle, tylko w jamie ustnej), ale dalej gnije, bo dentysta
powiedział, że nałoży mi plombę, która wypadnie mi za trzy
miesiące, a jak chcę inną, to powinienem zapisać się na prywatną
wizytę.  Niedługo już nie będę mógł nawet marzyć o założeniu
tego mostu.
     Nie chce narzekać na los, ale dziwi mnie to, że choć
płacę na ochronę zdrowia niemało, praktycznie
uważa się moje leczenie za bezpłatne i odmawia się skutecznego
leczenia tam, gdzie jest ono możliwe.
    Moja mama ma 86 lat i teoretycznie przysługują jej
darmowe leki chroniące życie i domowe wizyty lekarskie
(mama nie może chodzić). W praktyce tylko raz był u niej
lekarz, a leków bezpłatnych jeszcze na oczy nie widziała.
    Nowy pomysł  polega na reformę służby zdrowia
polega nas tym, żeby starszym osobom nie robić badań,
bo nie są im one już potrzebne. A co można sądzić o lekarzu, 
który oznajmia pacjentowi, że nie mam co się martwić
nowotworem, bowiem rozwija się on długo i jest
prawdopodobne, że w tym czasie zejdzie z innego powodu ;-)
    Oczywiście politycy korzystają z innej służby zdrowia,
podobnie jak ludzie biznesu.  Ale co z całą resztą...Nie
twierdzę, że system zawsze źle działa, albo, że lekarzom
nie należy się szacunek za to, co dla pacjentów robią.
Ale zapaść w służbie zdrowia jest faktem,bo się na niej
w budżecie oszczędza, a organizacja pracy również
pozostawia wiele do życzenia i trzeba mieć czasem niezłe
zdrowie, żeby się leczyć. O profilaktyce nie ma mowy.
Kiedy mieszkałem w Londynie, moja partnerka co kilka dni
dostawała informacje o konieczności zrobienia jakichś
badań i terminach, kiedy może to zrobić. 
     O ministrze zdrowia, który mówi, że liche odżywianie 
się w szpitalach nie szkodzi zdrowiu pacjenta, a sprawia,
że rodzina o niego dba i pacjent nie blokuje długo łóżka,
już tu pisałem...Uważa się za rzecz normalną, że zmarli
leżą na sali z innymi chorymi lub w korytarzu, nie udziela
koniecznych informacji rodzinie pacjenta, a kilkadziesiąt
tysięcy ludzi rocznie umiera, bo nie otrzymuje koniecznej
opieki...