Ptasia tęsknota

........................................................................

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,


                                mówisz dusze pierzaste
                     odlatują do krain jasnych
                     w świetlisty mrok
                     gdzie kwiaty są czarne
                     a cienie nie trzymają w dłoni
                     dłoni innych ceni
                     i nie szukają na niebie 
                     spopielonych gwiazdozbiorów
                     tam grad jest jak balsam
                     a szron jak oliwka
                     i nie ma już bólu rozłąki
                     ostatnia łza suszy się
                     z bielizną smętnej anielicy 
                     a pamięta się jak za życia
                     ale tylko to dobre
                     tam diamentowy Budda
                     chmurą gradową
                     wyciera oko błyskawicy
                     spragniony kot chłepce z kałuży
                     księżycową wodę
                     całując wizerunek świętych żab
                     połączonych w winne grona
                     mrówki tam robią
                     najsłodszy ciemny miód
                     a pająk tańczy
                     na srebrzystej nitce
                     w którą złowił
                     kropelkę wody
                     najczystszą nicość
                    
                     lecz aby tam się znaleźć
                     musisz przelecieć 
                     nad otchłanią oceanu
                     i zgłębić jego upiorną głębię